Verlatingsangst

Het alleen achterlaten van uw hond kan leiden tot verlatingsangst. Dit wordt meestal veroorzaakt door over-afhankelijkheid van de eigenaar. Het kan optreden doordat ze te vroeg bij hun moeder zijn weggehaald, wanneer ze aan hun lot worden overgelaten of gewoon vanwege het temperament van de hond.

U laat uw hond voor slechts twintig minuten alleen achter terwijl u snel wat boodschappen doet en wanneer u terug komt heeft hij de afvalzak op de keukenvloer geleegd, een kussen kapot gemaakt of in uw gang geplast. Als dit soort gedrag regelmatig voorkomt dan kan uw hond lijden aan verlatingsangst.

Over-afhankelijkheid

Verlatingsangst is normaal bij honden en wordt meestal veroorzaakt door over-afhankelijkheid van de eigenaar. Deze afhankelijkheid kan optreden doordat ze te vroeg bij hun moeder zijn weggehaald, wanneer ze aan hun lot worden overgelaten of gewoon vanwege het temperament van de hond.

Het is een moeilijke, maar niet onmogelijke aandoening om te behandelen. En met geduld kunt u het destructieve gedrag dat gepaard gaat met verlatingsangst volledig overwinnen.

Waar u op moet letten

De soorten gedrag die vaak worden geassocieerd met het probleem zijn plassen en/of een grote boodschap doen op ongepaste plaatsen, destructief kauwen en krabben, overmatig blaffen of janken, een weigering tot eten of drinken, op zichzelf kauwen of zichzelf likken.

Wanneer u thuiskomt is er meestal ook een lange over-enthousiaste begroeting.

Bestraffen is niet het antwoord

Het bestraffen van uw hond is het laatste wat u moet doen in deze situatie. Hij zal niet in staat zijn om de puinhoop die hij heeft gemaakt terwijl u weg was te associëren met de straf die hij een paar uur later krijgt. Uw hond kan net doen alsof hij zich schuldig voelt, maar dit is gewoon onderdanig gedrag - honden voelen zich niet schuldig, maar kunnen wel anticiperen op straf.

Naar beneden kijken, zijn staart tussen zijn benen verstoppen, sluipen, zijn buik laten zien; dit zijn allemaal manieren waarop uw hond nederigheid toont, geen schuld. Hij zegt eigenlijk: "Hé, ik weet dat je de baas bent. Tuig me niet af." Straf behandelt alleen de symptomen van verlatingsangst en niet de oorzaak.

Komen en gaan

De beste manier om met het probleem om te gaan is het verminderen van de afhankelijkheid en angst die uw hond voelt. Dit kan eenvoudig gedaan worden door uw hond te laten wennen aan mensen die in huis komen en gaan.

Wanneer u weggaat maak dan geen ophef of drama van het afscheid nemen, omdat dit zijn angst alleen maar zal vergroten. Begroet hem wanneer u terugkomt alleen nadat hij gekalmeerd is.

U kunt zelfs proberen om het terugkomen en verlaten van huis te oefenen, zodat hij gewend raakt aan uw bewegingen. Doe dit meerdere keren per dag en speel het zo alsof u het huis ook daadwerkelijk gaat verlaten.

Rinkel met uw sleutels, pak uw tas of koffer, doe uw jas aan en ga de deur uit. U kunt zelfs even in de auto zitten en een rondje rijden. Keer na een minuut of twee weer terug.

Als uw hond gewend raakt aan deze korte uitstapjes, verhoog dan geleidelijk de duur hiervan. Uw doel is om het huis te kunnen verlaten en weer terug te komen zonder dat uw hond waanzinnig wordt of zich misdraagt wanneer u weg bent.

Zodra u hem ongeveer een uur alleen kunt achterlaten kunt u hem rustig een hele ochtend of middag achterlaten.

Negeer hem gewoon!

Als u problemen met uw hond blijft houden, dan moet u de afhankelijkheid direct aanpakken. Dit is moeilijk, omdat u hiervoor uw hond ongeveer twee weken moet negeren.

Vraag iemand anders om hem te voeren, met hem te lopen en spelen, of beter nog, laat een aantal mensen dit doen. Het zal niet makkelijk zijn om uw hond te negeren, vooral niet wanneer hij wanhopig op zoek is naar uw aandacht, maar na een paar weken zult u zien dat hij veel minder aanhankelijk is.

Zoals altijd, als u problemen heeft met uw hond dient u contact op te nemen met een dierenarts die in staat zal zijn om te bepalen of het wangedrag van uw hond wordt veroorzaakt door verlatingsangst of door een onderliggende medische aandoening.

Zij kunnen ook een gedragsspecialist aanbevelen om zo het probleem op te lossen.